बाँके । माघको चिसो रात, धुप–अगरबत्तीको सुगन्ध, र प्रार्थनामा झुकेका सयौँ शिर नरैनापुर फेरि एकपटक आस्थाको उज्यालोले झिलिमिली बनेको छ। नरैनापुर गाउँपालिका–२ मा अवस्थित सूफी सन्त हजरत खलिफा नुर अहमद शाहको पवित्र समाधि स्थलमा शनिबार रातिबाट सुरु भएको परम्परागत धार्मिक मेला केवल संस्कार होइन, सद्भावको उत्सव बनेर फुलिरहेको छ ।
१५१ वर्षदेखिको निरन्तरता बोकेको यो मेला समयसँगै अझ गहिरो अर्थ बोकेर अघि बढेको छ। यहाँ धर्मका नाममा दूरी छैन, बरु आत्मीयता छ। हिन्दु र मुस्लिम श्रद्धालुहरू एउटै प्रार्थनामा हात उठाउँछन्, एउटै आस्थामा टाउको निहुराउँछन्—मानवता नै यहाँको साझा धर्म बनेको छ। नेपाल र भारतका विभिन्न ठाउँबाट आएका श्रद्धालुहरूको भीडले समाधि क्षेत्र यतिबेला आस्था र आशाको सागरजस्तै देखिन्छ । 
मेलाको उद्घाटन गर्दै नरैनापुर गाउँपालिकाका अध्यक्ष इस्तियाक अहमद शाहले यो क्षेत्रलाई धार्मिक पर्यटनको नयाँ गन्तव्यका रूपमा विकास गर्ने प्रतिबद्धता व्यक्त गर्नुभयो। उहाँले भन्नुभयो,“यो मेला केवल धार्मिक अनुष्ठान होइन, सामाजिक एकताको उज्यालो सन्देश हो ।,”
सहायक प्रशासकीय अधिकृत भरत महतोले वर्षेनी बढ्दै गएको श्रद्धालुको उपस्थितिले मेलाको महत्त्व अझ फैलिएको उल्लेख गर्दै व्यवस्थित पूर्वाधार र व्यवस्थापनमा पालिकाको ध्यान केन्द्रित भइरहेको बताउनुभयो।
वडाध्यक्ष मसुद अहमद शाहका अनुसार प्रत्येक माघमा समाधि विकास समितिको आयोजनामा मनाइने “उर्स” आध्यात्मिक श्रद्धा र सांस्कृतिक मेलमिलापको अद्वितीय संगम बनेको छ ।
मेलाका संयोजक गुफरान अहमद शाहले सात दिनसम्म चल्ने कार्यक्रममा रातिको धार्मिक प्रवचन, फातिहा, नियाज तथा विभिन्न आध्यात्मिक अनुष्ठानहरू हुने जानकारी दिनुभयो। रात बढेसँगै समाधि परिसर प्रार्थना, कव्वाली र मौन भावनाले भरिने गर्छ ।
नेपालगञ्जदेखि करिब ४७ किलोमिटर पूर्वमा रहेको यो समाधि स्थल हरेक वर्ष हजारौँ मनहरूको आशा, विश्वास र शान्तिको यात्रा बन्ने गरेको छ ।
उद्घाटन समारोहमा लुम्बिनी प्रदेश सरकारकी निवर्तमान प्रदेश सभा सदस्य कृष्ण केसी ‘नमुना’, वडा नं। १ का वडाध्यक्ष इसाक जोलाह, नरैनापुरका प्रेस विज्ञ आलम खान, स्वास्थ्यकर्मीहरू तथा ठूलो संख्यामा श्रद्धालुहरुको उपस्थिति थियो । 
धर्मका नाममा विभाजन होइन, सम्बन्ध र सम्मानको सेतु कसरी निर्माण हुन्छ भन्ने सन्देश दिइरहेको यो मेला फेरि एकपटक सम्झाइरहेको छ . नरैनापुर आस्थाको ठाउँ मात्र होइन, आपसी विश्वासको जीवित कथा हो।
